Projektowanie systemu nawadniania ogrodu krok po kroku

Projekt nawadniania ogrodu bez pomiaru to zgadywanie. Na pierwszej wizycie wkręcamy manometr w kran ogrodowy i odczytujemy ciśnienie w barach. Potem robimy „test wiadra”: liczymy, ile sekund napełnia się 10 litrów. Z tego wychodzi wydajność w l/min.

Typowe przyłącze w domu jednorodzinnym daje 3–4 bar i 20–40 l/min, studnia – tyle, ile da pompa. Dopiero te dwie liczby mówią, ile zraszaczy może pracować naraz.

Zasada jest prosta: suma przepływu zraszaczy w jednej sekcji nie przekracza ok. 80% dostępnej wydajności. Zapas 20% chroni przed sytuacją, w której ktoś odkręca prysznic, a zraszacze na końcu sekcji przestają się wynurzać. Więcej o całej usłudze przeczytasz na stronie nawadnianie ogrodu.

Trawnik w pełnym słońcu i rabata pod drzewem potrzebują innej dawki wody. Dlatego projektowanie systemu nawadniania polega w dużej mierze na dzieleniu ogrodu na strefy.

W jednej sekcji nie łączymy zraszaczy statycznych z rotacyjnymi. Statyczne dają ok. 30–40 mm opadu na godzinę, rotacyjne ok. 10–15 mm/h. Połączone w jednej sekcji dałyby kałuże w jednym miejscu i suche plamy w drugim.

Rabaty, warzywnik i żywopłot dostają osobne sekcje kroplujące. Szczegóły doboru emiterów i nitek opisujemy na stronie linia kroplująca.

Na planie działki rysujemy każdą głowicę z jej zasięgiem. Rozstaw liczymy metodą „głowica do głowicy”: strumień jednego zraszacza dochodzi do sąsiedniego. Tylko wtedy opad na trawniku jest równy, bez żółtych łuków między zraszaczami.

Przykładowy projekt nawadniania ogrodu, który od nas dostajesz, zawiera:

Koszt zależy głównie od powierzchni, liczby stref i źródła wody – pełną listę czynników znajdziesz niżej. Orientacyjne widełki rynkowe zebraliśmy w artykule ile kosztuje nawadnianie ogrodu. Wyślij przez WhatsApp rzut działki albo zdjęcia z wymiarami, a przygotujemy bezpłatną wycenę.

Rury nawadniania leżą 25–40 cm pod ziemią, pod trawnikiem zwykle ok. 30 cm. Jeśli najpierw powstanie podjazd, przejście pod kostką oznacza rozbiórkę kilku rzędów i ponowne zagęszczanie. Dlatego w projekcie zaznaczamy rury osłonowe pod każdą przyszłą nawierzchnią – kładzie się je w korycie, zanim wjedzie podbudowa.

Rowki pod rury robimy po wyrównaniu terenu, przed siewem lub rolką – gotowej murawy nie trzeba ciąć.

Tu przydaje się jedna firma od całego ogrodu. Ta sama ekipa robi nawadnianie, korytowanie pod kostkę i trawnik, więc wie, gdzie co biegnie. Projekt przydaje się też po latach – przy przeglądach. O przeglądach i zimowaniu piszemy na stronie serwis nawadniania.

Grunt zmienia projekt bardziej, niż się wydaje. Piaski w Miękini czy Długołęce przepuszczają wodę szybko – podlewamy częściej, krótszymi cyklami. Gliny w dolinie Odry chłoną powoli, więc zraszacze pracują w 2–3 krótkich cyklach z przerwą, żeby woda nie spływała po powierzchni.

Na nowych osiedlach w Siechnicach, Kobierzycach czy Smolcu często pod warstwą ziemi leży gruz z budowy. Sprawdzamy to szpadlem przed rysowaniem tras, bo kamień pod rurą to przyszły przeciek. Na wąskich działkach szeregówek projektujemy zraszacze statyczne z dyszami pasowymi, żeby nie moczyć elewacji sąsiada. Sprawdź, gdzie dojeżdżamy: Wrocław i okolice.