Legary pod deski kompozytowe – rodzaj i rozstaw

Jakie legary pod taras kompozytowy i w jakim rozstawie?

Legary pod deski kompozytowe układa się zwykle co 30–40 cm, a maksymalny rozstaw podaje producent konkretnej deski – najczęściej ok. 40–45 cm. Na tarasie z dużym ruchem, donicami czy jacuzzi rozstaw zmniejsza się do 30 cm. Legary nie mogą leżeć w wodzie: potrzebują spadku, podparcia i wentylacji.

W skrócie: rozstaw legarów wynika z grubości deski i kierunku jej układania

Dla typowej deski kompozytowej grubości 20–25 mm legary układa się co 30–40 cm. Górną granicę ustala producent deski i jej nie przekraczamy, bo za rzadkie legary to deski, które uginają się pod krokiem, a po kilku latach mają fale. Legary muszą stać na stabilnym podparciu, w spadku i nad suchą, przewiewną przestrzenią.

Ten artykuł pomoże Ci sprawdzić ofertę wykonawcy albo zaplanować taras samodzielnie. Jeśli dopiero wybierasz materiał deski, zacznij od porównania kompozyt czy drewno na taras.

Legar kompozytowy czy aluminiowy – sztywność, trwałość i zastosowanie

Legar przenosi obciążenie z desek na podpory. Od jego sztywności zależy, jak gęsto musisz stawiać wsporniki.

Cecha	Legar kompozytowy	Legar aluminiowy	Legar drewniany
Sztywność	niska – wymaga gęstego podparcia	wysoka	średnia
Rozstaw podpór pod legarem	zwykle ok. 30–40 cm	często 60 cm i więcej (wg systemu)	ok. 50–60 cm
Odporność na wilgoć	dobra	pełna	słaba bez impregnacji
Praca termiczna	wyraźna	niewielka	pracuje z wilgocią
Najlepsze zastosowanie	równa wylewka, płyty	wsporniki regulowane, duże tarasy	tarasy drewniane

Legar kompozytowy działa dobrze, gdy leży na wylewce lub płytach w niewielkich odstępach. Na wspornikach z różnicą wysokości kilkunastu centymetrów zaczyna się uginać między podporami. Aluminium jest droższe, ale wybacza więcej i nie zmienia wymiarów po deszczu.

Legarów drewnianych pod deskę kompozytową nie polecamy. Drewno gnije wolniej niż kiedyś, ale nadal szybciej niż kompozyt, który na nim leży – i to właśnie podłoga zacznie się zapadać pierwsza.

Podparcie legarów: wsporniki regulowane, bloczki, płyta betonowa

Wybór podparcia zależy od wysokości tarasu i podłoża.

Wylewka betonowa – legary na podkładkach gumowych, przy niskiej wysokości zabudowy. Wylewka musi mieć spadek.
Płyty betonowe na podsypce – na gruncie, przy tarasie na poziomie trawnika. Płyty kładzie się na zagęszczonym kruszywie co ok. 40–50 cm.
Wsporniki regulowane – gdy trzeba wyrównać kilka lub kilkanaście centymetrów albo podnieść taras do poziomu progu drzwi. Każdy wspornik stoi na płytce lub stopie betonowej.
Bloczki betonowe – proste i trwałe, przy stałej wysokości, ale trudniej nimi wyrównać nierówny teren.

Pod każdym rodzajem podparcia leży geowłóknina, która nie przepuszcza chwastów, i warstwa kruszywa, przez którą woda wsiąka w grunt. Na glinie, typowej dla wielu działek pod Wrocławiem, dokładamy odprowadzenie wody z najniższego punktu, np. do drenażu lub studni chłonnej.

Deska kompozytowa – montaż na legarach krok po kroku

Wytycz taras i wyznacz spadek – 1–2% od ściany domu.
Przygotuj podłoże – korytowanie, geowłóknina, kruszywo, zagęszczenie.
Ustaw podpory – płyty, wsporniki lub bloczki w siatce wynikającej z rozstawu legarów.
Rozłóż legary – co 30–40 cm, prostopadle do kierunku desek. Na łączeniach desek kładzie się legar podwójny, żeby oba końce miały własne podparcie.
Zostaw dylatacje – szczelina między końcami desek oraz ok. 10 mm od ściany i innych stałych elementów; dokładne wartości podaje producent.
Montuj deski na klipsach – klipsy ustalają szczelinę między deskami, przez którą odpływa woda.
Wykończ krawędzie – listwy maskujące, a przy tarasie podniesionym także stopień.

Jeśli w tarasie mają być lampy najazdowe, kable kładzie się między legarami przed montażem desek.

Przykład: ile legarów na taras 4 × 5 m

Załóżmy taras o szerokości 4 m wzdłuż ściany domu i głębokości 5 m w stronę ogrodu. Deski biegną równolegle do ściany, więc legary układamy prostopadle do niej, w kierunku spadku – dzięki temu woda spływa wzdłuż legarów, a nie zatrzymuje się na nich.

Przy rozstawie 35 cm na szerokości 4 m mieści się 12–13 rzędów legarów.
Każdy rząd ma 5 m długości, więc potrzebujesz ok. 60–65 mb legarów plus zapas na docinki.
Jeśli deski mają długość 4 m, a taras 5 m głębokości, łączenia desek wypadają w jednym pasie – tam kładziemy legar podwójny.
Wsporniki pod legarem kompozytowym stawiamy co ok. 30–40 cm, pod aluminiowym rzadziej, zgodnie z tabelą producenta systemu.

Taki prosty rachunek pozwala porównać oferty: jeśli w wycenie jest wyraźnie mniej legarów, zapytaj, jaki rozstaw przyjął wykonawca.

Deska pod kątem, jodełka i obramowanie

Każdy niestandardowy wzór zmienia układ legarów. Deski ułożone pod kątem 45° opierają się na legarach na dłuższym odcinku, więc rozstaw zmniejsza się zwykle do ok. 30 cm. Przy jodełce i obramowaniu (tzw. ramce z desek wzdłuż krawędzi) potrzebne są dodatkowe legary pod każdą linią styku. To więcej materiału i pracy, ale efekt jest wyraźnie bardziej elegancki niż proste pasy desek.

Błędy: za duży rozstaw, brak spadku i legary leżące w wodzie

Najczęstsze problemy, z którymi dzwonią do nas właściciele kilkuletnich tarasów:

Fale na deskach – legary co 50–60 cm, bo „deska jest gruba”. Deska kompozytowa ugina się pod ciężarem i w upale.
Zielony nalot i zapach stęchlizny – brak wentylacji, legary na folii lub na ziemi.
Kałuże na tarasie – zerowy spadek lub legary ułożone w poprzek spływu wody.
Pęknięte końce desek – brak szczelin dylatacyjnych, deski dociśnięte do ściany.
Zapadnięty narożnik – płyta podporowa położona na nasypie bez zagęszczenia.

Do tej listy dodajemy jeszcze jeden błąd, typowy dla nowych osiedli: taras zrobiony przed niwelacją ogrodu. Gdy po kilku miesiącach dowozi się ziemię pod trawnik, grunt wokół tarasu podnosi się, woda z trawnika spływa pod deski i nie ma dokąd uciec.

Każdy z tych błędów można naprawić, ale zwykle oznacza to rozebranie podłogi. Taniej zrobić to dobrze za pierwszym razem.

Jak to robimy: montaż tarasu przez fachowców z Wrocławia

Budujemy tarasy kompozytowe od podłoża do ostatniej listwy. Sprawdzamy instrukcję producenta wybranej deski, dobieramy legary do wysokości i podłoża, a na ziemi wykonujemy taras kompozytowy na gruncie z podbudową i odpływem wody.

Jak wygląda współpraca:

wysyłasz zdjęcia i wymiary przez WhatsApp, odpowiadamy w kilka godzin;
przyjeżdżamy, mierzymy spadki i różnicę wysokości do progu;
dostajesz wycenę z rozbiciem na podbudowę, legary, deski i wykończenie;
przy jednym zleceniu możemy zrobić też opaskę z kostki, obrzeże trawnika i oświetlenie.

Orientacyjne koszty materiałów i montażu opisujemy w poradniku ile kosztuje taras kompozytowy.

Chcesz, żebyśmy sprawdzili Twoje podłoże i dobrali legary? Napisz na WhatsApp +48 699 810 680 albo zamów bezpłatną wycenę. Pracujemy Pn–Sb w godz. 7–19, dojazd we Wrocławiu i okolicach jest w cenie.

Najczęstsze pytania

Jaki rozstaw legarów pod deski kompozytowe?

Najczęściej 30–40 cm między osiami legarów. Producenci desek podają maksymalny rozstaw w instrukcji – zwykle ok. 40–45 cm dla desek tarasowych o grubości 20–25 mm. Gdy deski układasz pod kątem (np. w jodełkę lub po skosie), rozstaw zmniejsza się, bo deska opiera się na legarach na dłuższym odcinku ukośnym. Pod donice i ciężkie meble dokładamy dodatkowy legar.

Legary aluminiowe czy kompozytowe pod taras?

Aluminiowe są sztywniejsze, lżejsze, nie pracują pod wpływem wilgoci i pozwalają na większy rozstaw podpór pod legarem. Kompozytowe są tańsze i dobrze sprawdzają się na równej wylewce, gdzie podparcie jest ciągłe lub gęste. Na tarasie na wspornikach regulowanych, z dużymi różnicami wysokości, częściej wybieramy aluminium.

Czy legary kompozytowe można kłaść bezpośrednio na ziemi?

Nie. Legar leżący na gruncie jest stale wilgotny, zarasta, a woda nie ma którędy spłynąć. Pod legary robi się podbudowę z kruszywa na geowłókninie, a na niej płyty betonowe, bloczki lub wsporniki regulowane. Dzięki temu pod deskami zostaje szczelina wentylacyjna, a woda odpływa do podłoża lub do odwodnienia.

Jak przymocować legary do betonu?

Legary kompozytowe na wylewce zwykle kładzie się na gumowych podkładkach i mocuje kołkami rozporowymi lub kątownikami co 50–60 cm, zgodnie z instrukcją producenta. Nie zalewa się ich betonem i nie przykleja na sztywno, bo kompozyt pracuje termicznie. Ważne jest, żeby legary biegły zgodnie ze spadkiem wylewki i nie tworzyły zapór dla wody.

Jaki spadek powinien mieć taras kompozytowy?

Zalecamy spadek ok. 1–2% od budynku, czyli 1–2 cm na metr długości. Najlepiej, gdy spadek ma już podłoże, a legary go powtarzają. Deski układa się wtedy zgodnie z kierunkiem spływu wody albo zostawia szczeliny między deskami, które pozwalają wodzie przelecieć pod spód i odpłynąć.

Czy pod taras kompozytowy trzeba robić wylewkę?

Nie zawsze. Na gruncie wystarczy dobrze zagęszczona podbudowa z kruszywa, a na niej płyty, bloczki lub wsporniki pod legary. Wylewka ma sens przy tarasie przyklejonym do domu, gdzie i tak potrzebny jest równy, nośny poziom, albo przy tarasie nad garażem. Taras bez wylewki lepiej odprowadza wodę i łatwiej go naprawić.